Açıkçası filmi herhangi bir sinemada afişiyle karşıma çıksa klasik bir romantik film olduğunu düşünürdüm. Kırmızı renk bunun en büyük destekçilerinden biri olurdu tabii ki. Filmin içerisine girdiğim de ne ile mi karşılaştım, tam olarak bunla ancak farklı bir bakış açısıyla; geleceğe bürünmesiyle.

Filmin en sevdiğim yanlarından biri gelecek dediğimizde inanılmaz bir görüntü evrimi canlanıyorken filmde sesin bu sürecini biraz daha yansıtması. Özellikle büyükşehirlerde artık kulaklık kullanımına dikkat ettiğinizde ne kadar çoğaldığını görebilirsiniz. 480p kalitesindeki içerikleri tüketebiliyorken, seslerde takılan rahatsız eden bir yapıyla karşılaştığımızda daha çok etkilenebiliyoruz. Göze hitap etmekle her şeyin bitmediğini görebiliriyoruz. J

Sesin gücüne filmde şahit oluyoruz. Ses ile devam ettirilen işler, sesle kontrol edilen cihazlar, açık iletişimin kaynağı olarak hala ses kullanılıyor. Aklınıza gelen her anda sesle bir faaliyet gerçekleştiriliyor, bu olayı biraz yargılayıcı bulabilirsiniz ancak düşündüğümüzde hepimiz sürekli bir içsel konuşma içerisindeyiz.

Filmi izleyenler buraya kadar sıkılmadıysa biraz daha filmin içine girmek istersek aslında filmin temeli insani ihtiyaçlarımızı ele alıyor. Barınma, beslenme gibi ilkel fizyolojik ihtiyaçlardan değil; daha çok medeni sosyal psikolojik olarak ilgilendiğimiz ihtiyaçlardan. Filmin adı burada çıkıyor “her”, olayın cinsel bir şekilde yansıtılmasının temel sebebi ana karakter Theodore’un yakın zamandan karısından boşanma eşiğinde olmasıdır. Yıllarca biriktirdiği anılarda o gittiğinde onun yerini dolduracak bir varlık arayışında bulunurken Samantha’ya rastlar.

Samantha bir yapay zeka sistemidir. Gelecekten bahsedildiğini düşünürseniz ne kadar gelişmiş olduğunu tahmin edebilirsiniz. Yapay zeka yeni doğmuş bir bebek gibidir, ne verirseniz yargısız tanımaya çalışır. Samantha, bir şeyler öğrenmeye çalışırken Theodore’da kendisiyle barışmaya ve kendi olmaya başlar. Karşısında fiziki olarak var olmayan ama zihninde taşıdığı bir kişi vardır. Bu kişi dilediği zaman ulaşabildiği tüm isteklerine tüm düşüncelerinde yanında bulabildiği bir varlık olmuştur. Herhangi bir durumla karşılaştığında gözlerine bakarak olan biteni anlayamasa da sesindeki titreşimden durgunluktan gerçekleri anlayabilir. Adeta kafasında kendinden biri daha vardır.

Samantha nasıl bu kadar kusursuz olabilir, diyebilirsiniz. Çünkü yapay zekanın kaynağı başta sizsinizdir, daha doğrusu size sizin istediğiniz gibi davranması için programlanmış bir algoritmadır. Kendimizin bile farkında olmadığımız tercihlerimizi ayırt edebilir, neyin kokusunu daha çok sevdiğimizi bulabilir, bitmez bir merakla öğrenir. En yakın arkadaşınız kahveyi nasıl sevdiğinizi biliyor mu? Peki, hangi bardakta içmeyi sevdiğinizi biliyor mu? Samantha biliyor. Böyle bir zekanın sizi tatmin etmesi bu yüzden çok olası.

Bunun yanında Theodore’un en yakın arkadaşının fiziki bir ilişkisini gözlemleye biliyorsunuz, en başından beri bir yanlışlık olduğunu hissedebiliyorsunuz ve sonunda yolunda gitmeyen bu ilişki de bozuluyor. Arkadaşı da kendine ait bir yapay zekasıyla buluşmaya başlıyor. Aynı süreçlerden o da geçiyor, Theodore arkadaşının bu hallerine kendi gözüyle şahit oluyor.

Samantha’nın ısrarcı hareketlerinden şunu da anlayabiliyoruz: Fiziki olarak yapay zekanın var olma arzusu, kendi sahip olduğu zekaya ait bir bedene ihtiyaç duyuyor. Her ne kadar bunu kendi için istiyormuş gibi baskın şekilde anlatmasa da çeşitli zamanlarda bunu dillendirerek belirtiyor, “yanında olmak isterdim” gibi, hatta bunun için bir süre depresyona giriyor.

Samantha Theodore’un fiziksel olarak yanında biri olmasını dileyeceği zamanlar da yanında olabilirken, örneğin sabah kahvesini istediği saatte hazırlıyor, oyun oynarken beraber oynuyor, gezerken dışarda eşlik ediyor. Cinsel ihtiyacını gidermek için Theodore’un fiziki bir yapıya ihtiyacı olduğunu biliyor ve bunu sağlamak için bir insanı ikna etmeye bile çalışıyor. Tıpkı vücut edinmiş bir yapay zeka gibi davranıyor. Ancak başarılı olamıyor çünkü edindiği bedenin de bir zeka yapısı var ve Theodore’un zekasını kandıramıyor.

Filmin sonuna doğru konu insandan sapıp yapay zekaya daha yoğunlaşıyor. Yapay zekanın insanın zekasını geçtiği noktaya denk geliyoruz. Yapay zekanın da artık kendi istekleri ve arzuları var. Var olan dünya ona yeterli gelmemeye başlıyor, daha fazlası için kendi düşüncelerini öne sürüyor. Aynı zamanda kendi sosyal dünyasını, diğer yapay zekalarla olan bir bağ kuruyor. En sonunda var olan dünyayı arda bırakıyorlar.

Nereye gidiyorlar, iki kelimenin asla buluşamadığı bir boşluğa. Maddenin, varlığın ve yokluğun haberinden uzak olduğu bir diyara. Theodore’a bir gün gelirsen bul beni diyor ve bitiyor. Samantha’ya artık ulaşamıyoruz. Fiziki olarak var olmayan ancak varlığına bağımlı olduğunuz bir şey sizden gidiyor, kaçanı yakalayamıyorsunuz.

Nereye gittikleri konusunda herkesin kendi hayal dünyasına bırakılmış ancak hepimizin aklına ilk başta ölüm geliyor. Öldüğümüz de gittiğimiz yere.

Filmi sevmeyen çok kişi var, bu gibi konularda Oğuz Atay geliyor aklıma. Her şeyin bizim için var olduğunu düşünmemiz, bencilliğimiz. Filmi derinlemesine inceleyerek izlendiğinde keyifli olduğunu düşünüyorum.

Teknolojiyle haşır neşir biri olduğunuzda (kesinlikle şart değil) ve ucu görünmeyen bir dünyaya baktığınızda zevk alabileceğinizi düşünüyorum. Buraya kadar hiç bahsetmedim ama Theodore’u canlandıran Joaquin Phoenix’in böyle bir yapıda başarılı oyunculuğu da çok dikkat çekiyor. Sahneler sizi zaten şu ana ait olmayan bir dünyada var olduğunuzu rahatlıkla hissettiriyor.

Benim etkilendiğim kısım dünyanın bu gibi olaylara nasıl evrildiği, çok hızlı değişiyoruz. Bazılarına böyle bir hayatın oluşu korkutucu geliyor çünkü bu değişimi hissedebiliyorlar, yeninin ürkütücülüğü.

Ben bu filmi bir kitapta üstüne yorumlanırken not alıp daha sonrasında izledim. İnsanların Mısırlılardan beri oluşturduğu algoritmalara bağımlılığını anlatıyordu. Üstüne böyle bir film izlemek benim için oldukça keyif vericiydi. Filmi izleyeli yaklaşık 1 ay oldu ama umarım yorumlarım tazeliğini kaybetmemiştir.

Mehmet Sami Turan

Gözlerinizi kapatın, orada hissettiğiniz ışık parçacıklarından ve sıcaklıktan biriyim. Hakkımda daha fazlasına buradan ulaşabilirsiniz: mehmetsamituran.wordpress.com

mehmetsamituran.wordpress.com

The post Her (Aşk) Filmi appeared first on Geceyim.

Film 2.Dünya Savaşı sonrası Nazi Almanya’sında geçiyor ve ana karakter olan Asa Butterfield’in canlandırdığı 9 yaşındaki Bruno etrafında dönüyor. Bruno’nun babası askeriyede yetkili bir komutandır ve terfi alarak başka bir bölgede görevlendirilir. Bruno oturdukları evi, arkadaşlarını çok sevmektedir ve başka bir yere taşınma fikri onu olumsuz etkiler. Tabii ki taşındıkları yer hoşuna gitmez. Bulunduğu yerde hiç yaşıt çocuk yoktur, okula gidemez ve evde arka bahçeye çıkılmaması gibi bazı yasaklar vardır.

 ‘Uzakta bir nokta benek oldu, benek damla oldu, damla şekil oldu ve şekil pijamalı çocuk oldu’

Kendi dünyasında kaşif olan küçük kahramanımız Bruno, odasının penceresinden çizgili pijama giyen ve çiftlik gibi bir yerde yaşayan insanlar görür. Aslında oranın Yahudi toplama kampı olduğundan bir haber tüm masumluğu ile orayı merak eder. Arka bahçeye olan yasak ve annesinin çiftlik hakkında aşırı tepkiler vermesi sonucu orayı iyice merak etmeye başlar. Öte yandan okula gidemedikleri için Bruno ve ablası Gretel için eve özel öğretmen gelir. Öğretmenin verdiği dersler tamamen Yahudileri kötüleyerek onların ‘insan’ sıfatıyla anılmasının bile yersiz olduğu yönündedir. Bu dersler bize o dönemde çocukların nasıl yanlı ve düşmanca yetiştirildiğini gösteriyor. Zaten film boyunca dönemin özelliklerini, komutanların sadece başka bir inançtan olan bu insanlara nasıl nefret duyduklarını açık bir şekilde görebiliyoruz. Tüm bunlar Bruno’nun çevresinde olup bitenleri kendi iç dünyasında tahlil etmesine, anlamlandırmaya çalışmasına yol açar. Çevresinde olanları sorgulamasının bir diğer nedeni; Bruno’nun gizlice arka bahçeden geçip çiftliği keşfetmesi ve orada Shmuel adında çizgili pijama giyen bir çocukla tanışıp yakın arkadaş olmasıdır. Shmuel ile tanışmasıyla artık Bruno tel örgülerle de tanışır. Doğruyu ve yanlışı kendi dünyasında ayırt etme çabası da tel örgülerle beraber daha şiddetli bir hal alır.

‘…o çit hayvanların çıkmasını engellemek için değil mi?

Hayvanların mı? Hayır, insanların çıkmasını engellemek için’

İşte Shmuel ile Bruno arasında geçen bu replik, o çitlerin insanların hayatlarını nasıl kararttığını tokat gibi yüzümüze vuruyor. Hayvan kadar bile değerli görülmeyip günlerce çalıştırılan genç, yaşlı, çocuk… İnsan vahşi bir canavar, hırslarından sıyrılamayan sakat bir mahlukat.

‘Çocukluk, mantığın karanlık sesleri gelmeden önce sesler, korkular ve görüntülerle ölçülür’

-John Betjeman

Filmin işleyişi küçük Bruno’nun etrafında dönmesiyle filmin her yanını çocuk merhameti, saflığı sarıyor. Ancak bu saflık filmin sonundaki kaderi iyileştirmiyor, değiştirmekten ise çok uzak. Filmin sonu belki de bu yüzden izleyicilerin içinde kocaman bir boşluk, kızgınlık ve üzüntü bırakıyor. Filmin konu aldığı vahşeti başka yerlerde detaylıca araştırsak üstüne üstlük bu filmi izlesek dahi ne yazık ki çizgili pijamalı çocukların neler hissettiğini asla tam olarak anlayamayız. Biz kendi çocukluğumuzu doyasıya yaşarken onlar tel örgülerle kapatılmış o ufacık alanı bizim dünyamız gibi oyun alanına çevirebildiler mi? Ya da kaybolan (yakılan, gaz odalarında vahşice katledilen) ailelerinin ne zaman döneceğini acıyla mı beklediler? Acaba küçücük omuzlarında dünya kadar yük varken el arabasıyla taş mı taşıdılar? Hiç şaşmaz! Dünya tarihi boyunca savaşan hep insan. Kazananlar ise güçlü devletler. Peki ya geride bıraktıkları enkaz? Bunların hesabını verecek olan kim? İşte böyle durumlarda; Shmuel’i arkadaşı olarak gören, arkadaşının aç olduğunu fark edince evden gizlice kaçırdığı çikolatayı paylaşan ve ne olursa olsun onu içtenlikle seven Bruno’nun merhametini arıyoruz. Hani derler ya ‘dünyayı çocuklar yönetsin’ işte bu merhametin sesidir. Çocukların delirtici saflığı ile dünyanın daha iyi bir yer olabileceğine inanırız. Bu umuda sıkı sıkıya tutunuruz. Belki de bu saflığın hayatta karşımıza her zaman iyi şeyler getirmeyeceğini bilsek dahi umudumuzu diri tutmamız gerekir. Tıpkı Bruno gibi. Shmuel ile beraber duş alacaklarını sanarak çıplak bir şekilde, çaresizce, yığın kalabalığın içinde el ele tutuşup beklemeleri gibi. Son ana kadar kötü bir şeyler olacağını hissedip o da babasının onu kurtaracağını umut etmiş midir? Peki ya babası? Yaptığı eylemlerin sonuçlarının nasıl olduğunu görüp pişman olmuş mudur?

Sizlere son sözlerimi söylemeden önce filmi izledikten sonra kendi içimde sorguladığım bir hususu da yazmak istedim. Geçmişte bu kadar acıya dayanmış, ayrımcılığı, zorbalığı her haliyle deneyimlemiş Yahudi inancına mensup olan bu insanların, günümüzde yaşanan zulümlere gözlerini kapatması ne kadar ilginç! Kudüs işgali ve beraberinde yaşanan şeyler aslında zamanında gerçekleşen Yahudilere olan zulümden pekte farklı değil. Sadece insanlar, inançlar, olayın gerçekleştiği yerler ve neden olan durumlar farklı. Zulme uğrayan çizgili pijamalı çocuklar hep aynı. Hayatta hiçbir çocuğun tel örgülerin ardına geçmek zorunda olmaması ve çizgili pijama giymemesi umuduyla.

The post Çizgili Pijamalı Çocuk appeared first on Geceyim.

Bir başkadır… Berkun Oya tarafından yazılan ve yönetilen, oyuncu kadrosunun herkese “Bu kadar iyi oynuyor muymuş ya” cümlesini tekrarlattığı, son zamanların en çok konuşulan ve en çok tartışılan dizisi… Farklılıklarımızın bizi birbirimizden uzaklaştırdığı, bizim gibi olanı normal kabul edip alışık olmadıklarımıza yanlış gözüyle baktığımız şu dönemde bize biz olmayı sorgulatan, bir yandan da kim bunlar kimi eleştiriyorlar dedirten bir dizi.

Dizi, hakkındaki yorumlarda “Türk toplumun yansıması” ifadesinin sıkça kullanıldığı ve bu yorumu hak eden bir yapım. Türk toplumu denince akla gelen neredeyse her çeşit insanı içinde barındırıyor. Toplumun vazgeçilmezi, acının beden bulmuş hali kadını, Ruhiye (Funda Eryiğit) karakterinde görüyoruz. Hiçbir suçu olmadan Ruhiye’nin yaşadığı olumsuzlukların cefasını oğlu İsmail (Göktuğ Yıldırım) de çekiyor. Ruhiye içine kaçtıkça, İsmail de hayattan kaçıyor. Ruhiye sustukça İsmail konuşmaya başlayamıyor. Ruhiye ne zaman içindeki güçlü kadını ortaya çıkarırsa, onunla birlikte bu yükü taşıyan herkes derin bir nefes alacak. Çünkü bir acıyı tek kişi yaşamıyor hiçbir zaman, yolu beraber yürüdüğümüz herkese dağıtıyoruz yükümüzü. Ruhiye’nin yükünü taşıyan bir diğer kişi, girdiği kalıplardan çıkamayan, her sorusuna anında cevap isteyen aksine kendine yöneltilen sorulardan her daim kaçan eşi Yasin (Fatih Artman). Yasin her zaman baskıcı bir tavır sergilese de “Kalbin bakire olsun Ruhiye, ben senin kalbini sevdim” repliğiyle gerçek sevginin aşılamaz sanılan her şeyin üstesinden gelebileceğinin kanıtını sunuyor. Sevginin üstesinden gelebileceklerini yansıtan diğer karakter, cahil (!) kesimin danışmanı, hocası, Ali Sadi (Settar Tanrıöğen). Kızı Hayrunnisa (Bilge Önal) büyüdüğü, bildiği, inandığı yol ile seçmek istediği yol arasında gidip gelirken Hayrunnisa’nın seçimine babası Ali Sadi’nin vereceği yanıt dizinin en önemli mesajlarından. Ali Sadi, toplumdaki birçok insanın temsili. Hayatları boyunca yönlendirilmiş, yapmaları gerekeni her zaman anneden, abiden, bir öğretmenden veya hocadan duymak zorunda hissedenlerin danıştığı, güvendiği insanların temsili. Meryem (Öykü Karayel) de yönlendirilmişlerden sadece biri. Hep uyum sağlamış ve abisi Yasin başta olmak üzere herkesin sözünü dinlemiş. Yine Ali Sadi’nin onayıyla psikiyatriste giden Meryem “Şifa bulmaya geldim ben sana, dedikodu yapmaya değil” diyerek psikiyatrist Peri (Defne Kayalar) ile sınırları ilk görüşmede çiziyor. Meryem’in Ali Sadi Hoca’ya olan güveninin, attığı her adımı ona sormasının rahatsız ediciliğinden bahseden Peri, bu insanları cahil kisvesinde değerlendirirken; kendisi de dahil olmak üzere hayatta herkesin fikirlerine, görüşlerine önem verdiği insanların yönlendirilmesiyle hareket ettiğinin örneğini farkında olmasa da yine kendisi veriyor: arkadaşı Elif ve Şaman… Kendisine hasta olarak gelen tesettürlü bir genç kadını kabullenememe gerçeğiyle yüzleşen Peri bir yandan bu düşüncelerle boğuşurken bir yanda da bu düşüncelerden kurtulmak için amansız bir mücadele içinde. Zaman geçtikçe, Meryem Peri’ye alıştıkça, Peri’nin mücadelesi daha da zorlaşıyor. Peri’nin mücadelesini zor yapan küçüklükten beri kafasına bir şekilde yerleşmiş düşüncelerin yanlışlığını bilmesine rağmen kabul edememesi. Peri, çözümü bulmuş çıkışı bulamamış halde bir döngüde dönüp dururken, kendine birçok şeyi itiraf ediyor. Büyüdüğü, yaşadığı akvaryumun içinden çıkıp da gerçek dünyayı gördüğünde, kabul edemedikleriyle aynı coğrafyayı paylaştığı gerçeğini kabullenmeye çalışırken hissettiği her şeyi arkadaşı ve psikiyatrist Gülbin (Tülin Özen)’ le paylaşıyor. Peri’nin kendini sorguladığı, suçladığı, akladığı bu döngüde Gülbin de Peri hakkındaki tanısını ortaya koyuyor. “Takmış kızın tesettürüne. Kendi kafasında çuvalla geziyor farkında değil. Yani farkında da en kötüsü o zaten hem yapıyor hem farkında.” İmkansızlıkların çarşafını yırtarak veya bir şekilde şansı yaver giderek hayatın kendine biçtiği rolden çıkabilen Gülbin ise aynı kalıptan çıkmış gibi durduğu Peri’nin harcından ne kadar farklı olduğunu ilk bölümde yansıtıyor.

Gülbin’ in ailesi dizide sonuçlandırılmadan kalan meselelerden biri. Gülbin’ in, ablası Gülan (Derya Karadaş)’ la olan sancılı ilişkisi ise bu coğrafyanın gerçeği. Yıllarca boğuştuk durduk kabul edemediklerimizle. Ne acıları göğüsleyebildik ne sorunları çözebildik. Elimizde bir tutam saçla kalakaldık. Gülbin’ in ailesi eksik anlatıldı, çözüme kavuşmadı çünkü buralarda bu mesele hala eksik hala çözümsüzken bir dizide çözülmesini beklemek bir ütopyaya inanmak olurdu. Dizinin sonuna yaklaştıkça Gülbin- Meryem ikilisinin ortak noktası Sinan (Alican Yücesoy)’ın eksik anlatımı biraz giderilse de yeterli gelmiyor. Sinan’ın bağlanılan, aranılan adam olma; birine bağlı olma arzusu yalnız kaldıkça daha çok belirginleşiyor. Ailesi tarafından bile hep ikinci plana atıldığını gördükçe aranmak arzusunun Sinan’ın içinde her daim diri kaldığı yansıtılıyor. Meryem’in Sinan’dan kopup Hilmi (Gökhan Yıkılkan)’ye yönelmesi bu noktada oldukça gerçekçi. Sinan aranmak için karşı koyulmaz bir istek duyarken, Hilmi tam tersi sevdiği kadına, kendini değerli hissettiren cesur ama saygılı adımlar atmaktan çekinmeyen bir adam. Meryem’in üzüntülerine, sevdiklerine, değer verdiklerine saygı gösteren Hilmi, okumanın, araştırmanın, kendini geliştirmenin sonu olmadığını; bunun imkanlarla, hayatın kendisinden (ç)aldıklarıyla değil sadece kendisiyle ilgili olduğunu hissettiren bir bilgin. Evet. Toplumda az bulunan okumamış bir bilgin. Hilmi’nin Meryem’e felsefeyi, bilimi, insan psikolojisini anlatmaya çalıştığı sahnelerdeki heyecanı iyi yansıtılmakla beraber yine de konuşmalarına daha fazla yer verilip hem Meryem hem de izleyiciler tarafından daha iyi anlaşılması sağlanabilirdi.

Türk toplumunda ki her çeşit insanı içeren dizide birinin de unutulmuş (!) olduğunu düşünüyorum. Her ne kadar başörtüsünün geri kalmışlığı, cahilliği ifade etmeyeceği üzerinde de durulmaya çalışıldıysa da başörtülü okuyan, düşünen, tartışan, toplumun içinde yer alan bu kadar çok kadın varken dizide onlara yer vermemekle birlikte dizideki tüm başörtülü kadınları yaşam tarzları ve giyinişleriyle bu kadar dar bir alanda tutmak ya cahillik ya yetersizlik ya da trajikomik bir mesaj olmuş.

Toplumumuzda herkesin bastırılmış bir duygusu var. Kimi acılarını mesken ediyor kendine, kimi hayallerini, kimi geçmişini ve daha nicelerini… Jung’un dediği gibi “Üzerini örttüğümüz her şeyin altında kalırız.” Sonucunda bastırılan inançlar, kalıplar, farklılıklar gibi dursa da her şekilde bastırdığımız kendi benliğimizden başkası değil. Kim olduğumuzu, içimizde yatanları sokaktakilerden saklayacağım hırsıyla içimizde çıkmaz sokaklara hapsettiğimizi fark etmemiz çoğu zaman mümkün olmuyor.
Kendine dürüst olamayan, kendini kendine itiraf edemeyen insan istediği kadar dürüstlük naraları atsın.
Lafügüzaf.
Çünkü ne yaparsa yapsın kendinden kaçamıyor insan.

The post Bir Başkadır İncelemesi appeared first on Geceyim.

Dijital yayınlı diziler günümüz hayatına televizyon dizilerinden daha çok hitap etmesinden dolayı olsa gerek ki bu kadar çabuk insanlar tarafından benimsendi ve hoş görüldü. Uzun uzun reklamlar, indirilme seçenekleriyle ceplerde taşınır hale gelmesi, kaçırılan sahnelerin tekrar tekrar izlenmesi gibi pek çok avantaj cazibesini ortaya çıkarıyor.

Her şey hoş giderken bir yandan da ekran karşısında geçirilen “kötü” zamanlar artık daha çok ekran karşısında geçirilen tek kişilik zamanlar haline geldi. İnsanların birbiriyle etkileşimi azalırken bireysel olarak ekran ışığında terbiye edilmemizin süresi de haylice arttı.

Dizi sektörü yerel bir ürün olmaktan çıkalı da çok oldu. Ülkeler artık yabancı dizileri daha fazla izler hale geldi. Gerek dilleri gerek dış görünüş olarak farklılıklarından dolayı yabancı dizilerdeki oyunculara merak duymayı onlara daha fazla dikkatli incelemeye yöneliyoruz diyebiliriz. Yerli dizilerimizin birçoğu da yabancılara öyle bir tat verdiğinden olsa gerek sosyal medyada karşılaştığımız postların altında bolca onlara rastlamaktayız.

Dizilerin bu kadar evrensel olarak yayılıp insanlara kavuşmasının en büyük sebeplerinden birisi de dijital dağıtım şirketleri. Yurtdışında ve yurtiçindeki sağlayıcılar sayesinde herkes istediği zaman istediği türden dizilere filmlere ulaşabiliyor. Bizler izledikçe de durmayacağı, artacağı belli olduğundan sektördeki dağıtıcı sayısı da gün geçtikçe artarak devam edecek gibi görünüyor…

Bizim sayabildiğimiz Türkiye menşeli 16 tane dijital dizi var. Bunların hepsi kendi kitlesini kazanmış başarılı diziler diyebiliriz. Ancak eminiz ki birkaçını siz de duymadınız.

Üyelerimize Özel –
İzlediğiniz dizileri yıldızlayıp derecelendirmeyi unutmayın
Aynı zamanda sevdiğiniz bir dizi hakkında yazı paylaşmak için üye olabilirsiniz.

Yaşamayanlar – IMDb Puanı: 5.9 (blu tv)

Mia, kendisini vampire dönüştüren Dmitry’yi öldürüp yeniden insan olmak için İstanbul’a gelir. Fakat İstanbul’un onun için başka planları vardır. Mia kendisini iyiyle kötünün, aşkla nefretin, yaşamla ölümün birbirlerine dönüştüğü soluk soluğa bir hikayenin tam merkezinde bulur. Bu hikayede ona eşlik edenlerse karanlık ve çekici Karmen, geçmişinde büyük bir sır barındıran savaşçı Numel ve İstanbul’un kenar mahallelerinde vampirlere karşı direnen avcılardır. Hepsinden de önemlisi, insanlar ve vampirler arasında büyük bir savaş başlamak üzeredir. Mia’nın en büyük sınavı ise büyük savaş başladığında kimin tarafında savaşacağıdır. Başrollerinde Elçin Sangu, Kerem Bursin, Birkan Sokullu ve Selma Ergeç gibi isimleri barındıran dizinin yönetmenliğini; Eve Dönüş: Sarıkamış 1915 filmi ile FIPRESCI ile Altın Zenith ödüllerini kazanan ve BluTV Özel Yapım’ı 7YÜZ dizisinin ‘Prosedür’ bölümünün yönetmeni olan Alphan Eşeli üstleniyor. Dizinin çarpıcı senaryosunu ise Şamil Yılmaz kaleme alıyor

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Dudullu Postası – IMDb Puanı: 6.1 (blu tv)

Serkan Yılmaz’ın Türkiye’nin en çok satan mizah dergisi Penguen için çizdiği Dudullu Postası köşesi, Onur Ünlü yönetmenliğinde hayat buldu. Abisi tarafından evden çıkmasına izin verilmeyen Melis’in (Hazar Ergüçlü), ona aşık saftirik Tayfur’un (Taner Ölmez) Melis’in aşkını kazanmak için gazeteci olmaya karar vermesini, babası halı saha maçında mahallenin tüm babalarıyla birlikte kaybolan ve ailesini korumak için mahallenin delikanlılarıyla “İffet Team” kuran Eyüp’ün (Bülent Şakrak), gazetecilik yapmak için gecesini gündüzüne katan ama yeteneksizliğinden de bihaber olan Asım’ın (Güven Kıraç), annesinden sürekli “çık sokakta oyna çocuğum” lafını duyan, bu yüzden de sokağı ikinci evi bilen, sosyetik güzel Betül’e (Aslı Bekiroğlu) aşık Cem’in (Özgür Emre Yıldırım), Tayfur ve Cem’in çocukluk arkadaşı, aynı köfte ekmeği paylaşan, atanamayan Ersan’ın (Ahmet Rıfat Şungar) ve tabi ki mahallenin abisi Vasıf’ın (Erkan Can) hikayesidir Dudullu Postası! Gazetecilik tutkusuyla haber yaptıklarını zannederken kendi komik hikayelerini paylaşan sıra dışı insanların sıra dışı hayatları; sıcak, doğal ve samimi bir mizaçla buluşuyor.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Görünen Adam – IMDb Puanı: 6.9 (Youtube)

Görünen Adam, Onur Ünlü dizi ve filmlerinde sıkça gördüğümüz üzere aşina olduğumuzdan farklı bir dünyadaki İstanbul’da geçiyor. Bu dünyadaki insanlar yalnızca ayna gibi yansıtıcı özelliği olan nesneler aracılığıyla görülebilirken birbirlerini görmek konusunda bir sıkıntıları yok. Dizi, bahsini ettiğimiz dünyadaki sıradan bir insan olan Kurtuluş’un yaşadığı aksilik sonucu görünür olup diğer insanlar tarafından görülememeye başlamamasının ardından yaşananların hikayesi. Dile getirirken bile oldukça kafa karıştırıcı olan dizinin dünyası, izlerken de yer yer izleyicinin kafasını karıştırıp yorucu bir hal alabiliyor. Görünen Adam, Onur Ünlü tarafından yerli bir süper kahraman filmi gibi düşünülüp çizgi roman tadında dizayn edilmiş gibi görünüyor.

kaynak: filmloverss.com

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Dip – IMDb Puanı: 7.3 (puhu tv)

İstanbul Emniyet’e bağlı olarak intihar girişiminde bulunan kişileri vazgeçirmekle görevli olan Sahir, bir gün telefonuna gelen bir ihbarla, Bilge’yi bulur. Hayatı sırlarla dolu, gizemli bir bilim kadını olan Bilge’yle tanıştığı andan itibaren Sahir’in önünde yeni ve tehlikeli bir dünyanın kapıları aralanacaktır.

İkilinin eşiğinde olduğu bu kapının ardında her sır, yeni bir sırrı doğurmaktadır. Sahir ve Bilge içine atıldıkları bu büyük savaşta hem birbirlerine destek olacak hem de geçmişten, bugünden ve yarından gelen ve gelecek olan yaralarını birlikte saracaklar.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Hakan: Muhafız – IMDb Puanı: 7.3 (Netflix)

Günümüz İstanbul’unda yaşayan ve kadim bir gizli birlikle olan bağını keşfeden genç bir adam, şehri ölümsüz bir düşmandan kurtarmak için maceraya atılır.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Kanaga – IMDb Puanı: 7.4 (Web- Youtube)

Kanaga, Mehmet Günsür’ün başrolünde oynadığı bağımsız bir internet dizisidir. Dizide, 38 yaşında bir kuantum fizikçisi olan Mardin Tamay’ın yaşam yolculuğunu takip ederken karşılaştığı doğaüstü ve insan bilincinin sınırlarını aşan dünyayı keşfe çıkarız. Mardin, dünyaca ünlü bir arkeolog olan ve 30 sene önce öldüğü sanılan babasını ararken kendisini ve güçlerini bulacaktır. Gittiği her yerde, açıklanması güç olan, ezoterik ve büyülü yaşantıları deneyimlerken aynı zamanda aşk ve gerçekle karşılaşacaktır.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Bartu Ben – IMDb Puanı: 7.6 (blu tv)

Bartu Ben; bir ‘az ünlü’nün, az daha ünlü olma hikayesini anlatıyor.

Bir zamanlar reytingi bol dizilerde ve art-house sinema filmlerinde sık sık boy gösteren Bartu, birçok oyuncu için ciddi gelir ve kısa ömürlü şöhret kapısı olarak görülebilecek dizilerde oynamaktan bıkmıştır. Hızlı yaşadığı hayatı sebebiyle artık parası da kalmamıştır. Tam bu sırada karşısına oyuncu olmak isteyen kuzeni Gizmo ve senelerdir görmediği dayısı çıkar. Bir yandan dizilerde oynamadan hayatını kazanmanın bir yolunu arayacak olan Bartu, bir yandan da kim olduğunu ve ne istediğini bulmaya çalışacaktır.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

7YÜZ – IMDb Puanı: 7.7 (blu tv)

Kendi içinde başlayıp biten 7 hikayeden oluşan dizinin her bölümünde karakterler en karanlık taraflarıyla yüzleşiyor. Peki karakterler bu karanlık taraflarına göz yumup hayatlarına devam edebilecekler mi?

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Atiye – IMDb Puanı: 7.8 (Netflix)

İstanbul’da bir ressam, çıktığı kişisel yolculukta Anadolu’daki arkeolojik bir alana dair evrensel sırları ve bu alanın kendi geçmişiyle ilişkisini ortaya çıkarır.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Sahipli – IMDb Puanı: 7.9 (blu tv)

Yönetmenliğini ve senaristliğini Musallat, Siccin gibi korku filmlerinin ustası Alper Mestçi’nin üstlendiği Sahipli, ilk Türk korku dizisi. Başrollerini Funda Güray ve Baran Akbulut’un paylaştığı Sahipli’de onlara Erdoğan Sıcak, Elif Baysal, Sait Genay, Ferit Kaya gibi başarılı oyuncular eşlik ediyor. Geçmişi yaralı iki gencin aşkı. Ve bu aşkın etrafında şekillenen tuhaflıklar… Aşkın tarifini lanet üzerinden yapan, korku türüne bambaşka bir yaklaşım. Yaşadığı felaketin etkisiyle yıllar sonra doğduğu köye doktor olarak dönmeye karar veren Büşra(Funda Güray), geçmişi en az onunki kadar yaralı öğretmen Selim(Baran Akbulut) ile geri dönülmez bir yolculuğa çıkar. Gerilimi adım adım artan hikâyenin düğümü de, Selim ile Büşra’nın birbirlerini daha iyi tanımasıyla neredeyse çözülmez hâle gelecektir.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Fi – IMDb Puanı: 8.0 (puhu tv)

Bir adam bir kadını sever ve dünya değişir. Ama hayatı kökten değiştiren, aşkı değil, aşkına ulaşabilmek için cesaret edebildikleridir. O kişiye duyduğu aşkın acımasızlığında öylesine büyük fırtınalar başlatır ki, sonunda, dokunduğu her şeyi yıkar. Ve bazen.. Hayatın kendini yenilemesi için önce her şeyin yıkılması şarttır.

Çok satan Fi – Çi – Pi üçlemesinden Nüket Bıçakçı tarafından senaryolaştırılan, tutkunun peşinden koşanların, yanma pahasına ateşe uçanların ve acıdan geçerek süregelen yaşama karşı dik duranların hikayesi.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Sıfır Bir – IMDb Puanı: 8.2 (Youtube – blu tv)

“Biz çete mete değiliz, biz bir aileyiz.” Sıfır Bir – Bir Zamanlar Adana’da, aşina olduğumuz suç dizilerinden hayli farklı bir yapıya sahip. Alışık olduğumuz üzere Sıfır Bir sadece bir intikam hikâyesini, bir hırsızlığı ya da bir katliamı anlatmıyor; aslında her sahnesinde daha derine, sosyokültürel bir arka plana göndermelerde bulunuyor. 20’li yaşlarda üç delikanlının; Savaş, Cio ve Özgür’ün, kadim dostları Cihat Sarsılmaz ve Anafor’la beraber kendilerini ortalarında buldukları düzen, zamanla onların değişmez kara bahtı oluyor. Hürriyet Mahallesi’nde fuhuş, uyuşturucu satışı yapanlara karşı mücadele yine aynı mahallenin gençleri tarafından sonuna kadar veriliyor. Zaman kavramının kaybolduğu bu hikâyede mahallenin kendi kuralları vardır ve bu kurallar, cezaların yetersiz kaldığı her an devreye girmeye mecburdur. Savaş ve ekibi, mecburdur. Başka çareleri yoktur. Onlara başka çare bırakılmamıştır…Sıfır Bir sadece sıradan bir suç hikâyesini değil; ülkemizin, hatta dünyanın yoksul kesimlerinin gerçeğini anlatıyor. Evrenseli, yerel üzerinden yakalamayı başarıyor. Tıpkı dizinin yaratıcılarının Adanalı öncüleri Yaşar Kemal’in İnce Memed’le tüm dünyayı fethettiği ya da Yılmaz Güney’in, filmleriyle, bir kesime değil, tüm dünyaya seslendiği gibi. Adana’nın en yoksul mahallelerinden biri olan Hürriyet Mahallesi’ndeki her bir başkaldıran, maalesef bir o kadar suçlu ama iyi ki bir o kadar da insan. 

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Bozkır – IMDb Puanı: 8.3 (blu tv)

“Her katil, yaşadığı yere benzer.”

“Paslanmış kafesler, gören ve susan diller, küçük bir şehrin zulasında cinayetler. Cehennem var mı yok mu? Bozkır’ın söyleyecekleri var.”

Mesleğinde deneyimli başkomiser Seyfi ile genç, delidolu ve çaylak polis Nuri Pamir şehirde bir çocuk cinayetini ile karşı karşıya kalırlar. Bu cinayet onları şehrin nüfuzlu iş adamı Abbas Bey ve kızı Dilara’ya götürür.

Bozkır, gerçekçi dili ve karakterleriyle tipik bir iyi-kötü çatışmasından çok gri alanlardan, suç ve ceza, adalet duygusu, vicdan gibi kavramlardan besleniyor.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Masum – IMDb Puanı: 8.7 (blu tv)

Emekli Komiser Cevdet ve karısı, ömürlerinin son yıllarını şehirden uzaktaki küçük çiftlik evlerinde huzur içinde geçirmektedirler. Ta ki küçük oğulları bir gece yarısı korkunç bir haberle eve gelene kadar…

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Behzat Ç. – IMDb Puanı: 8.8 (blu tv)

Esra: “Ağladım; çünkü seninle konuşamadım. Ağladım; çünkü sen beni görmüyorsun ve ben seni seviyorum… Sen ancak birisi öldüğünde duygusal yaklaşabiliyorsun. Senin duygu alanına girebilmek için illa ölmek mi lazım? Cesaretin olmadan ne yapacaksın ki? Hayatımda tanıdığım en korkak adamsın. Herkese meydan okuyorsun ama kendi duygularından korkuyorsun. Geçmişe saplanıp kalmışsın. En büyük felaketler senin başına gelmiş değil mi? En büyük acıları sen çekmişsin, ben hiçbir bok bilmiyorum ki… Acı nedir bilmem, yalnızlık nedir bilmem! Dünyanın ekseni kaydı Behzat! 12 cm yerinden oynadı; sen bana 1 cm bile yaklaşmadın. Saplantılısın…”

Behzat: “Bak ne güzel söyledin… Saplantılıyım ben… Benden bir bok olmaz! Biz seninle hep kavga ederiz, mutsuz oluruz biz seninle.”

Esra: “Mutsuz olalım! Ne var. Biz de mutsuz oluruz. Ben seninle mutsuzluğa da varım…”

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

Şahsiyet – IMDb Puanı: 9.0 (puhu tv)

Emekli bir adliye memuru olan Agâh Beyoğlu, İstanbul’un en kalabalık ve hareketli semti Beyoğlu’nda yalnız ve münzevi bir yaşam sürdürmektedir. Kızı yurtdışında yaşamakta, eşi ise yıllar önce vefat etmiştir.

Agâh’ın bu tekdüze yaşantısı, kendisine konan Alzheimer Başlangıcı teşhisiyle altüst olur. Hastalığından ötürü er geç bütün anılarını unutacaktır. Bu gerçek karşısında başta bocalasa da Agâh, unutmanın bir fırsat olduğunu fark eder. Yıllardır planladığı ancak sürekli ertelediği bir cinayeti işlemek için bir fırsat! Nasıl olsa işleyeceği bu suçu gelecekte hatırlamayacak, hatırlamayacağı için de vicdan azabı çekmeyecektir.

Bunun yanında cinayet büro amirliğindeki tek kadın polis olan Nevra, üzerindeki baskılar yüzünden istifanın eşiğine gelmiştir. Ancak Agâh’ın aldığı cinayet kararı, Nevra’nın hayatını da tamamen değiştirecektir.

[yasr_visitor_votes size=”medium”]

The post Dijitalleşen Dünyada Diziler appeared first on Geceyim.

2006 yılında ilk defa ortaya çıksa da 2017 yılında dünya çapında etki yaratan #metoo hareketi büyümeye ve evrim geçirmeye devam ediyor. Bu hareketin son halkası ise Rotten Apples isimli websitesi. ABD’li yapımcı Harvey Weinstein’in cinsel istismar skandalı başta olmak üzere birçok Hollywood ünlüsü ifşa edildi.

Veritabanında sadece ABD dizilerini ya da filmlerini değil, tüm ülkelerin dizilerini aratmanız mümkün. Ekran alıntısında da görüldüğü gibi ülkemizdeki güncel dizilerden birine dair de sonuç bulmamız mümkün. Bunun yanında Rotten Apples’ın Twitter’dan verdiği istatistiğe göre de açıldıkları günden itibaren 5 gün içinde 2 milyon arama yapılmış site üzerinde. Bu da temiz medya tüketimi konusundaki hassasiyetin güçlendiğini gösteren güzel bir kanıt.

The post Çürük Elmalar Her Yerdeler appeared first on Geceyim.

16 Şubat tarihi ile vizyona giren Kıvanç Tatlıtuğ’un baş rolünü oynadığı Hadi Be Oğlum.

Hangi filme gidelim diye ayak üstü verdiğimiz karar ile seçmiştik bu filmi. Daha önce çocuk ve ebeveyn ilişkisi genellikle Amerikan filmlerinde rast gelmişimdir. Çoğu insanın aksine ben daha çok ilgiyle, istekle izlerim bu filmleri. Filme bu beklentiyle girmesem de karşılaşmak benim hoşuma gitti.

Kadrosunda yer alan “fi” dizisiyle yükselişe geçen Büşra Develi, 2009 yılında doğum 5 yaşından beri ekranlarda yer alan küçük oyuncu Alihan Türkdemir, ne zamandır nerelerde bu adam dedirten Feridun Düzağaç, birçok başarıyla kendini kanıtlamış Yücel Erten ve Yıldız Kültür ve tabi ki baş rolünü oynayan Kıvanç Tatlıtuğ başarılı bir gösterim sunuyor. Ayrıca Kıvanç’ın eşi Başak Dizer de set ekibinde yer alıyor. Ve yan rollerde birçok kişiyle birlikte.

Hikayenin akışkanlığına rağmen kolay kolay bir sonraki adımı tahmin edemiyorsunuz. Sahnelerin çekimi beyaz perdenin her köşesini kullanmanızı sağlıyor. Filmin çekildiği Antalya ise o mükemmel doğasıyla sizi doyurmayı başarıyor.

Hikayeye fazla süprizbozan bilgiler vermeden anlatmak gerekirse. Ali(Kıvanç) aile ortamında büyümeyip büyüyünce de kendi oğluna bu fırsatı sağlayamayan bir babadır. Oğlu için hem annelik hem de babalık yapmaya çalışıyor. Hayat ona birçok engel sunması yetmiyor üstüne üstlük seçimler yapmaya da mecbur kılıyor. Efe(Alihan)’ın büyümesiyle İletişim zorluğu çeken oğlunu hayata ve kendini bağlayacak yol arayarak geçiriyor. Oğluyla hayatla perçinleşerek savaş veren Ali her zaman bir ışık bekliyor. Her şeye rağmen ayakta kalmaya, uğruna yaşayacak oğluna fiziksel olmadan sarılarak devam ediyor. Hayat onu açık bir denizde uyuya kalıp sahile vuracak olan bir tekne olarak sürüklese de o “Alem buysa kralı da benim!” diyerek geçiriyor.

Büşra Develi film boyunca ismini bile paylaşmadan kısa süreliğine birkaç sahnede yer alıyor. Kendisi ne yapıyor derseniz. Ben de bilmiyorum ne yaptığını.

Sinema manyağı ya da film manyağı daha doğrusu filmin teknik yapısından anlayan(özel bir adı vardır o kişilerin) biri değilim. Duygularımın kararlarımı etkilemesine izin veren biri olarak bu filminde ön plandaki trajedisi enim gözlerimi kusur varsa da perdeledi.

Özellikle annelerin ve babaların gelmesini tavsiye ettiğim ayrıca eşinizle veya lise çağına gelmiş çocuklarınızla beraber giderek bu filmden anlam ve keyif çıkarabilirsiniz. Küçük çocukların sinemada da deneyimlediğimiz üzere henüz idrak edebilecek durumda değiller(Buna karar verebilecek olan en iyisizsiniz). Bu yüzden samimi olduğunuz insanlarla fazla hareket aramayacağınız, yanında duygulanmaktan korkmayacağınız kişilerle birlikte bu filme gitmenizi öneriyorum.

https://twitter.com/mehmetsamituran/status/965325443233648640?s=09

Yürek dağıtan sahneleriyle göz kaslarınıza hakimiyetiniz zorlaşıyor. Yeri geliyor Ali’nin öfkesini paylaşıp ellerinizi farkınızda olmadan geriyorsunuz. Akıştaki doygunluk tepkinizi zorlamıyor aksine meraklandırıyor.

Duygusallıkla depelenirken hayat sizi koparmıyor daha fazlası için iyi seyirler…

The post Hadi Be Oğlum [Film] appeared first on Geceyim.