Özümde dinmeyen bir uğultu gibi taşırım seni

Her gecenin sabahına ısmarladığım gelişini

Avcumdaki dualar ile semaya içirirdim.

Kalbimi içinde sen varken ardımda bırakmaktan korkarken

Gövdem bir savaş meydanından farksız, şerha şerha ayrılmış

Doğunun limanlarında denizlerini seyre dalarken

Kağıttan gemiler gibi sulara salıyorum

Seni ve içinde bizi büyüttüğüm şiirleri

Sen susarken anlamsız bağlaçlar gibi sıralanıyoruz sevdalık cümlelerde

İçi boşaltılmış tüm sözler bizi anlatırken

Büyük harflerle başlanıp noktasız kalan dizeler gibiyiz

Sustuğun gerçek bir şehri yakmaya yeterken

Söylesen ya! Sen hangi çağın yorgun savaşçısıydın?

Özlediğim saatlerde tutuluyorum yağmura

Saman Pazarı yokuşunda ıslanıyorum

Bir Orta Doğu şarkısı kadar içlendiğim vakitte

Dilime muhal bir hayali türkü tutturmuş

Sokaklara “Celali bir isyandı gönül şehrimde” diyorum

Ayrılık bir nehir misali ortasından yırtıyor toprağımı

Şimdi sevdanın bozgununa uğramış iki yakayız

Kavuşmalar, kaderde bastırılamayan bir ayaklanma diye geçiyor kayıtlara.

Yine de şuramda bir şeyler fısıldamakta

Bağırmakla susturamadığım bir şeyler olsa gerek

Belki dua belki bir umut

Arasında ne fark varsa

Belki de denize çıkan yollarda

Akmaya yemin eden sularımız bir delta boyunca koyun koyuna uzanır

Belki bir toprağın bereketi oluruz.

Saydığım gündüzde sığındığım gecelerde

Seni bir şiire sığacak kadar nasıl da büyütmüşüm

Yazgım yalpalayan kuş palazları ile dolarken

Uçan kuşların cesaretine içerliyorum

Sen sustukça vakitleri tüketiyorsun ben sözleri yoruyorum

Konuştukça can içre düğümleniyorum.

Elif Girgeç

Hisli kalplerde güçlü kalemler olmaya inanmışlığın kadim yolcusu İnanmak ve hep düşlemek yetecek elbet…

The post İÇİMİN AKİDESİ appeared first on Geceyim.