Her şey ama her şey haykırıyor. Anlatıyorlar, yeniden doğuşu. Tazeliği canlılığı, güzelliği, ihtişamı. Güneş ve yağmurun birleştiği taze bahar sabahı kendi başına efsunlu iken, şu haliyle tastamam baş döndürücü oluyor.Ben bu nizama, efsunlu taze bahar sabahına Aşk evliliği derim. Doğadaki her şey  aşkla bağlı birbirine. Aşkla bakmasalardı böyle bir doğa harikası olur muydu? Aşkta sevgi  vardır ve sevginin ışığı tüm kayıp sesleri onarır.

 Gökyüzüne çeviriyorum yüzümü. Derin bir tefekküre dalıyorum. Beni buraya getiren neydi? ‘Ben oradaki hayatiyete tutkundum. Esintinin hayatiyeti, ağaç yapraklarına dolanan havanın hayatiyeti, yağmurun toprakla buluşup tohuma can verdiği hayatiyete tutkundum. Ve yaşamın insan sıcaklığının düşündürdüğü hayatiyete esas olan. Çocukluğumdan beri tutkundum hayat taşıyana. Ve ne zaman akordum bozulsa, doğaya giderim ne ki doğada tefekkür vesilesiyle yeniden akort edilirim. Bu yüzden kendimi doğadan ayrı düşünemem. Hep içine çekmiştir beni, bana hayat vermiştir yada ben hayatı, yaşama sevincini onda bulmuşumdur. Gözlerimi kapatıyorum doğan güneşin sıcaklığını hissetmek istiyorum gözkapaklarımda. Ataol Behramoğlu’nun şu dizesini mırıldanıyorum.

Yüzümü bulutlara kaldırıp

Dua eder gibi mırıldanıyorum

Kuşlarla,otlarla yıkanıyorum

Rüzgarla, ilkbaharla.

Güneş gözkapaklarımı ısıtıyor

Ah! Güvenilmez ilkbahar güneşi

Rüyadamıyım gerçek mi bu

Hem var gibiyim, hem yok gibi.

Yeniden doğup eline günün ,yeniden başlamalı her şeye. Doğanın baharı kucakladığı gibi bu sevinci bizde içimizde kucaklamalı.  Yenilenmenin verdiği sükunetle hayatın akışına devam etmeli. Yeniden,yeniden ve yeniden.

The post İlkbahar Sevinci appeared first on Geceyim.