Ağır gelmekte göz kapaklarıma

Geceleri de çiğ düşüyor zaten

Sabahlar mayhoş bir soğuk tadında.

Her biri sevdama karşılıksız yağıyorlar.

Kalbim ise

Cemresi erken düşmüş toprak merhametiyle

Çiçeğe durdu bu baharda

Su çoktan yürüdü kırılan dallarına

Yaprak açtı birer birer

Her güzde kanaya kanaya dökmeyecek gibi.

On ikiye beş var uyumadım hala

Gece de ince giyinmişti bugün

Ben de yıldızları denizden topluyorum

Derinlerden bir mızıka sesi geliyor

Ama sesine seni de katamamış

Gecem ve mızıka yalnızlığa çalıyorlar

Ben yıldızları topluyorum

Biri saçlarıma düşmüş yeni görüyorum

Gecenin ıssızlığı beni ürkütmüyor

Nasılsa yüreğim çok sesli koro.

Ben en sevdiğim oyuna koyulurken

Deniz annesinin eteklerini çekiştiren çocuk muzipliğinde

Parçalarımdan çekiştirmekte beni

Bir balonumda yoktu, o çocuğa verecek

Çok da aldırmadım zaten.

Senin noktaladığın cümlelerin sonuna

Virgüllü hayaller kuruyordum

Bak işte!

Aynı bulutun yağmurunda yıkandık

Beraber gömülüyoruz o ağacın altına.

Ben hala virgül koymaya devam ediyorum

Son zannına  kapılsan da bir başlangıç vardır.

Sonuçta İbrahim de ateşe atılmadan bilmezdi ya

Nemrudun ateşinden bir pınar doğacağını

Yusuf,  Mısır’a hükümdar olacağını

Yunus ise tekrar hayat bulacağını

Hayır ve şerri de bir kenara bıraktım

Ben günahın ceremesindeyim

Saat on ikidir artık

Gece bile söndürmüş ışıklarını

Toplamışım bütün yıldızları

Uyuyorum

Kirpiklerime çiğ, yüreğime sen yağacaksın

Hüznümü dert, sevincimi şenlik eylemedin ya gönlüne

Kırgın uyanacağım mayhoş sabahlara.

Elif Girgeç

Hisli kalplerde güçlü kalemler olmaya inanmışlığın kadim yolcusu İnanmak ve hep düşlemek yetecek elbet…

The post Yıldız Topluyorum appeared first on Geceyim.