-Anlatacak bir şeyin yok işte neden susmuyorsun? 

-Yine gidecekler.

-!?

-Keman da sussun o zaman.

Keman sesi içini burkmaya başladı, mevsimlerin kuşlardan göçmesi kaçınılmazdı. Böyle zamanlarda iklimsel olayların insanın zihninin ve duygularının arasında dolaşması da mümkündü. Anlatacak hikayesinin olmaması dinleyecek kimsenin kalmamasından dolayı hep.

Bir şeyleri nedenlere bağlamak kolay değildi. Bir şeylere bağlanmak da öyle, sesler yükselince ucuz bir kağıda yazılacak cümleler olacak her şey. Mevsimin iklimden uzakta olması ve çalan şarkıya eşlik etmekten başka çaresinin olmaması, ünlem işaretiyle son bulan bir cümlenin devamı olmasından dolayı hep.

kendini tekrar eden binlerce cümle, kuşlardan uzakta olmak isteyen sonbahar!
şimdi sıra bende.

The post Şarkılar ve Birbirine Bağlanmayan Kelimelerimiz appeared first on Geceyim.

Nerede seslenecek onca yazılmış şarkılar? Zifiri karanlıkta, daha deli daha çılgın daha sarhoş daha şaka gibi vursa kıyıya, olur mu rengi başka.

Bir deniz düştü, bir denize
Haliyle taştı deniz

Küçük bir köy, anlat o zaman çarşısı deniz kokan o Sığacık’a. Mavi çalan masanın sandalyenin denizden değil sadece bir renkten boyandığını. Anlat begonvil çiçeklerine; parladıkları o beyaz sütunların maviliklere kavuşurken kökünden aldığı deniz suyundan gelmediğini.

Anlat umuta, mavinin özgürlüğüyle artık denizlere dokunamıdığına. Anlat gökyüzüne ufuklara doğru koşarken maviliğini maviliklerle tamamlayamadığını. Onca ressam da mı yanıldı, bir akıllısı da çıkıp demedi bu deniz mavi değil. Diyemedi resmi görenler mavi deniz değil.

Deniz doğdu, göbek adı oldu mavi. Sordun mu sen denize mavi olup olmadığını? İstedi mi mavi adının anılırken denizden uzakta kalmasını…

The post Deniz ve Mavi appeared first on Geceyim.