Ahmedi

Ahmedi

Şair

Ahmedî, Divan Şiirinin kurucusu kabul edilen 14. yüzyıl şairi. Nerede ve ne zaman doğduğu hakkında kesin bir bilgi yoktur. Asıl adı Tacüddin olup, şiirlerinde Ahmedi mahlasını kullanmış ve bununla şöhret bulmuştur. İlk tahsiline Anadolu’da başlamış, daha sonra Mısır’a gitmiş birçok alimle irtibat kurmuştur. Daha sonra tekrar Anadolu’ya dönerek Kütahya’ya yerleşmiştir.

On dördüncü yüzyıl divan şiirinin asıl kurucusu ve üstadı sayılır. Gerek divan şiiri ve gerek mesnevi tarzında eserler veren şair, dini konuları işlediği şiirlerinde, tasavvufa geniş yer vermiştir. Her konudaki çok geniş kültürü, şark mitolojisi ve İran edebiyatı üzerindeki bilgisi, Ahmedi’ye hem kolay hem de çok yazma imkânını sunmuştur.

İskendername adlı eserini, Emir Süleyman’a sunmak için kaleme aldı. Bu eserde Makedonyalı İskender’e ait tarihi rivayetleri toplamıştır. Ancak Emir Süleyman’ın ölümü üzerine, Yıldırım Bayezid’in oğullarından Süleyman Çelebi’ye takdim etmiş ve eserin sonuna, Dasitan-ı Tevarih-i Müluk-ı Al-i Osman adlı manzum bir Osmanlı Tarihi yazmıştır. Bu kısmın tarih ve edebiyat bakımından büyük bir önemi vardır.

1
Şiir
1
Roman
1
Öykü
1
Deneme

Eserleri

İskendername

Cemşid-ü Hurşid

Tervih-ül Ervah

Divan

Hayrat-ül-Ükala

Kaside-i Sarsari şerhi

Mirkat-ül-Edeb

Mizan-ül-Edeb

 

Mi’yar-ül-Edeb