• Şiirler

    İRİS ÇİÇEĞİ

    Kıyametler kopacakmış susmasam Ve gülmesem, yığılacakmışım şuraya. Hayat bana bir karga yolladığında, Ninni sanacakmışım ağıtını. Ama biliyorum, Kalsa da dilim dikişli Gözlerim kör olmayacak. Dünya batıyorsa günden geceye Ve kızıllıklar bulaşıyorsa artık Güneşin cesedinden gençliğime Adım hep iris çiçeği kalacakmış. Mezarlığı gözleriyle sularlarsa Hep o çiçek açacakmış. Ağlarlar ki, ağrılarım tomurcuğa dönüşürmüş Zaman her şeyi telafi edermiş, Araya giren zaman telafi edilemezmiş. Aslında tüm olay birbirine bakmalarıymış Görmezlermiş. Sanırdım, hep bunlar duvara tosladığımdanmış. Yanılmışım, o duvar benim gümüşten zırhımmış.