fbpx
Şiirler

Ay Işığında

Karanlıkta dolaşan ellerim bilmez neye dokunduğunu

Bir klarnet sesi duyarım

Sonra bir kumaşa değer ellerim bilir perde olduğunu

Perdeyi çekerim

Gözlerime önce usulca, sonra aniden parlaklık gelir

Ay ışığı gibi

Ay ışığıydı.

Öyle olmalıydı yoksa ben görmedim böylesine

gözlerimi hem yaşla dolduran hem parlatan bir ışık.

Sonra klarnet sesini duymayı bıraktı kulaklarım.

Bir plak sesi duymaya başladı.

‘’Ben seni gördüm ay ışığında’’

Perdeyi çektiğimde gördüğüm şey gözlerinden yansıyan ışık olmalıydı.

Hayat ne tuhaf.

Seni görmek için karanlıkta dolanıp perdeyi çekmem yeterliymiş pencerenin önünden.

Bu yüzden belki de artık perdeleri sevmiyorum.

Gözlerine denk gelmek ve gözlerimi yaşla dolduran ışığına kapılmayı

Ay ışığına kapılmayı

Batmayı ve yeniden doğmayı…

Usulca başımı yastığa koyup dalıverdim.

 

Toplam Ziyaret Sayısı: 172

+5
Hilal Duman

Kahramanmaraş doğumlu, Yedi Güzel Adam sokaklarında büyümüş şair adayıyım.. 20 yaşımdayım, 40 senedir gökyüzüne ve şiire aşık gibiyim. Biraz İsmet Özel biraz da kendim gibiyim.

Bir Cevap Yazın