• Edebiyat Menü,  Şiirler

    Ah’lar Ağacı

    Bir ilaç içsem bari diye düşündüm,Biraz kolonya sürünsem,Ferahlasam, pencereyi açsam.Şöyle bir şey yazdım sonra:Yağmur, çamurlu bir elbise dikiyor şehreSıkılıyoruz hepimiz bu çamurlu giysinin içinde.Berbattı,Bir şiire böyle başlanmazdı. İç ses diye söylendim,Ardından Yıldırım Gürses…Aptal aptal güldüm bir de buna.Ayşecik vazoyu kırıyorVe ‘tamir et bakalım’ diyordu babasına.Yapıştırsam da parçalarını hayatımınSu sızdırıyordu çatlaklarından.Karnabahar kızartmıyordu aslaBaşrolde kadınlar. Güçlü bir el silkeledi beni sonraSanırım Tanrı’nın eliydi.Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan.Binlerce yeşil gözü olan bir zeytin ağacı gibi,Çok şey görmüşüm gibi,Ve çok şey geçmiş gibi başımdan,Ah…dedim sonraAh! İç ses, diye söylendimÇocukken şöyle dua ederdim Tanrı’ya:Tanrım bana hiç erimeyen,Kırmızı bir bonbon şekeri yolla.Eski tül perdelerden gelinlik biçerdikKardeşimle kendimize durmadan,Olmayan çayları,Olmayan fincanlardan içerdik.Olmayan kapıları açardık,Olmayan ziller çaldığında.Siyah papyonlu…