Unutulmak

Bu bir çeşit insanın yaşadığı fiziksel olmasa da ruhen intihar girişimidir.

Bir insan neden unutulur? Öldüğü için mi yoksa, artık bi hayatta yer edinmediği için mi?

Yolda yürürken bir kış günü, rüzgarın yüze vurduğu sert darbeler kadar gerçek midir unutulmak?

Şu sıralar yürüdüğüm yollar bile ayaklarıma sanki dikenli yol gibi gözüküyor. Yüzüme vuran sert ama bi o kadar da kendinden emin rüzgar dudaklarımı kurutana kadar durmuyordu. Soğuktu ve de acımasız. Unutuluyordum.

Bir ölünün üstüne toprak atıldığında artık çürümeye yüz tutar. Fakat bir ölü ancak unutulduğu zaman, işte o eylem gerçekleştiği zaman tam olarak çürümeye başlar. Yavaş ve acımasızca. Unutuluyordu.

Rüzgar çok sert esiyor şiir. Bir ölü değilim, nefes alabiliyorum. Fakat unutuldukça bir rüzgar estiğinde nasıl dudak kuruyor ise o şekilde kuruyordum. Cümleler eksildikçe çürüyorum. Unutulmak ölümden farksız. Avucundan hayatının bir kum tanesi gibi kayıp gittiğini hissediyorsun. Her türlü intihar vardır. Fakat unutulmak; en beter intihar girişimidir. Rüzgar gibi, sert ve acımasız.

Bir Cevap Yazın